DZIECKO CHORUJE

Odtrucie poalkoholowe
www.odtruwamy.pl
Anonimowo, dojeżdżamy natychmiast.
Doświadczony zespół lekarzy.

Choroba pociechy jest wydarzeniem, z którym muszą się zetknąć wszyscy rodzice. Jedne dzieci chorują częściej, inne rzadziej, z wielu schorzeń wyrastają z wiekiem, natomiast zarówno typowe choroby dziecięce (np. świnka, różyczka, szkarlatyna), jak i spotykane w każdym wieku nieżyty dróg oddechowych i przewodu pokarmowe­go spełniają u dzieci specjalną funkcję. Służą wytwarzaniu specyficznego (skierowanego przeciwko konkretnym wirusom czy bakteriom) oraz niespecyficz­nego systemu odpornościowego. Są jak gdyby szczepionkami, dzięki którym organizm dziecka nabiera tzw. odporności czynnej. Szczepienia ochronne (część z nich Ot owiązuje jeszcze w drugim roku życia) służą wytworzeniu ta­kiej odporności wobec chorób, które mogą być niebezpieczne dla zdrowia, i życia dziecka. A zatem musi ono „swoje przechorować”, chodzi natomiast o to, by chorowało jak najrzadziej, a choroby na które zapadnie, przebiegały możliwie łagodnie i bez powikłań. Od Was — rodziców zależy właśnie wytworzenie dziecku dobrej odporności ogólnej — zahartowania go. Pamiętajcie, że należy na ogół mało wartościowe (jedynie cze­kolada zawiera nieco białka i ważnych mikroelementów — np. fosfor), wywołują próchnicę, tuczą, sycą i upośledzają apetyt. Pamiętajcie, że „grubaski” są nie tylko mniej sprawne fizycznie, ale rów­nież częściej chorują, nie mówiąc już o tym, że komórki tłuszczowe, które się w tym czasie rozwiną, pozostaną już do końca życia — w przyszłości mogą mieć kłopoty związane z otyłością. Dotyczy to w równym stopniu od prawidło­wego żywienia, jak i higienicznego trybu życia. Starajcie się, aby Wasze dziecko zażywało jak najwięcej świe­żego powietrza — jeżeli to możliwe, zorganizujcie jego poobiedni wypoczy­nek w ogródku, na werandzie lub bal­konie, a choćby przy uchylonym (bez względu na porę roku) oknie. Ważne jest również częste wietrzenie pomie­szczenia, w którym przebywa dziecko. Starajcie się, aby temperatura w po­koju nie przekraczała 19—2D°C, a jeśli Wasze mieszkanie ma centralne ogrze­wanie, dbajcie o nawilżanie powietrza. Nie ubierajcie też swoich dzieci zbyt ciepło (generalnie jedna warstwa okrycia mniej niż Wy) oraz starajcie się unikać różnic temperatur w mie­szkaniu (np. nie nagrzewajcie łazienki przed kąpielą dziecka). Jeżeli ma skłonność do uczuleń, wskazana jest szczególna dbałość o czystość. Postarajcie się też, aby w poko­ju dziecka było jak najmniej sprzę­tów, a szczególnie przedmiotów będą­cych naturalnymi zbiornikami kurzu (dywany, chodniki, wełniane makatki, suszone kwiaty, półki z książkami). Słońce, świeże powietrze, ruch i codzienna kąpiel (lub umycie całego cia­ła, gdy nie ma na to warunków) to najlepsza recepta na zdrowie! Jeżeli dziecko jednak zachoruje, zaczyna zachowywać się inaczej niż zwykle. Niektóre dzieci, na ogół spokojne, stają się nieznośne (uporczywie płaczą, są rozdrażnione), inne z kolei, żywe i rozbrykane na co dzień, są nadmiernie senne, mało ruchliwe, ciche. Niezależnie od zachowania, każde wymaga wtedy szczególnej troski, opieki i czułości ze strony rodziców.

Podobne wpisy