Dziecięce naśladownictwo

Już w drugim roku życia dziecko zaczyna w swoich zabawach naśladować zachowanie innych ludzi, głównie rodziców. Bawi się w karmienie- „dzidzi”, powtarzając (niekiedy bardzo do­kładnie) słowa mamy, maluje ścianę, tak jak tata, czy zamiata ulicę, jak dozorca. Pozwólcie mu wykąpać czasem lalę w miednicy, nawet jeżeli potem będzie ją trzeba cały dzień suszyć. Niech przed spaniem skrzyczy swoje samochody, za to, że jeszcze nie śpią. Trochę starsze dziecko zaczyna podejmować różne inne role i wciela się w najbardziej nieprawdopodobne postacie. Jeżeli nagie, zamiast Wasze syna, przyjdzie do kuchni na czwórkach miauczący kotek, to dajcie mleczka, Gdy zobaczycie swoją córkę trzymającą Jabłka w rozpostarty rączkach (jak jabłonka), to nie dzieje się, że za chwilę jabłka spadną ziemię — przecież dojrzały. Jeżeli dziecię umieli to akceptować i włącz się do zabawy. Wasze dziecko staje się dla Was źródłem ciekawych obserwacji i wielkiej radości — staniecie dla siebie partnerami.

Podobne wpisy